راز

من از دنیای بی کودک می ترسم

دوچرخه ای در محل بازی کودکان در شیرخوارگاه آمنه - قزوین

۱- یکی از چیز هایی که همیشه باعث شده دیدگاهم نسبت به زندگی مثبت و شاد باشد وجود کودکان هست. همین بچه هایی که در کنار ما بچگی می کنند، به من نگاه می کنند، ما را می خندانند، به فکر می برند و ...
راست گفت که " من از دنیای بی کودک می ترسم* ".
از طرف دیگر آنچه دلم را به درد می آورد، (آن هم از ته ته) رنج کودکان است. دل دیدنش را هم ندارم.
شاید به همین خاطر است که هیچگاه از کودکان کار عکاسی نکردم. در روز جهانی کودک به واژه "کودک" بسیار فکر کردم، چرا که شاید موضوع بعدی گروه عکاسان ۱۰ باشد.

۲- بخشی در موضوعات وبلاگم اضافه کردم به نام " آدم های زندگی من" که تنها عکس آنهایی را خواهم گذاشت که فراموششان نخواهم کرد. کاری که بسیار دوست داشتم انجام دهم.

۳- برای آنها که می خواهند تراوین را تجربه کنند باید بگویم عالی است، عالی برای اینکه فراموش کنند دنیایی هم هست. زندگی هم هست. زیبایی هم هست. عشق هم هست.
زندگی با تراوین به من که خیلی نچسبید.
پدر و مادر ها هم اگر می خواهند بچه شان معتاد نشود، سیاسی نشود، خانه بماند، ساکت باشد تنها یک اینترنت ADSL و یک اکانت تراوین کافی است. کم خرج و موثر. خدایییش به صرفه است.

۴- آخرین کتابی که خواندم " پل های مدیسون کانتی" بود که از دوست قدیمیم "علی عزیزی" گرفته بودم ولی دست روزگار (شما بخوانید کم لطفی من) ما را از هم دور کرد و الان هم ازش بی خبرم. رمان فوق العاده ایست . من را عاشق تر کرد. شخصیت اول داستان هم یک عکاس است.
آخرین فیلمی هم که دیدم "سردرگم" بود با بازی "چارلیز ترون" که چند روز است در ذهنم مانده .شاید به خاطر حس و حال این روز هایم . تراوین بازها حتما ببینند لااقل یه کم کله شان هوا بخورد. خدا چه دیدی شاید سر عقل آمدند.

۵- به عنوان یک دوست به آنهایی که حتی یک هفته است عکاسی می کنند توصیه می کنم عکس هاشان را درست و اصولی آرشیو کنند، باور کنید عکاسی تنها عکسِ خوب گرفتن نیست، خیلی چیز های دیگر هم هست.

* عنوان کتابی از هیوا مسیح

علی، یاد آن روز ها که با هم از کلاس های فیلمسازی قدم می زدیم بخیر. خیلی دلم برایت تنگ شده.

|+| نوشته شده در جمعه هفدهم مهر 1388ساعت 20:37 توسط عرفان |

حسن قائدی، دبیر جدید سرویس عکس خبرگزاری فارس

در جریان سفر دوم ریاست جمهوری به قزوین دیدار کوتاهی با حسن قائدی داشتم. دیداری که بسیار به من چسبید و برایم بسیار سودمند بود. تازه کلی هم به من حال داد و با اینکه در کنفرانس خبری پایان سفر حضور داشت ، عکاسی نکرد تا عکس های من کار شود.

خوشحال شدم که دبیری سرویس عکس خبرگزاری فارس به او محول شده. حسن قائدی هنوز در ذهنم مانده. هنوز.

اصل خبر: حسن قائدی دبیر سرویس عکس خبرگزاری فارس شد

|+| نوشته شده در یکشنبه دوازدهم مهر 1388ساعت 2:56 توسط عرفان |

تلاش در ايرنا

اعتراف می کنم خروجی عکس هایم در ایرنا خیلی مورد پسند نیست. این واقعیتی است که البته با آگاهی از آن دست به انتخاب زدم.

از نظرم مهم ترین دلیل این امر، عدم توجه به قدرت و تاثیر و اهمیت عکس و تصویر در ایرناست که این را می شود از روی طراحی نامناسب سایت ایرنا، عدم توجه به عکس های همراه خبر و ... از سوي مركز فهمید. اگر می بینید سرویس عکس خبرگزاری فارس کمی قوی تر از رقیبان به نظر می رسد به خاطر این است که تا حدی موارد فوق را رعایت می کند. سایت آن مناسب برای قرار گرفتن و دیدن عکس است. به ادیت عکس اهمیت ویژه ای داده می شود به طوری که تمام عکس ها با یک سیستم ادیت می شود و این طور احساس می شود که برای عکس ارزش قائل اند.

به نظرم از دلایل دیگر عدم موفقیت ایرنا (سرویس عکس کشوری) بروکراسی حاکم بر فضای آن است که در بسیاری از موارد کار را سخت و دشوار می کند. به نظرم اگر می بینید که عکاسان شهرستان های فارس قوی کار می کنند یک دلیلش این است که به هیچ وجه درگیر این بروکراسی نمی شوند. آنها تنها فروشنده اند و فارس عکس ها را می خرد. هر چند نبود این بروکراسی هم دردسر هایي دارد.

با اینکه خیلی سعی کردم کمیت را فدای کیفیت نکنم ولی رسیدن به سقف تعداد گزارش هایم در ماه و تنهایی و فشار کاری باعث خواهد شد که به سمت تولید بیشتر بروم. چند روزی است که به این فکر می کنم که از خيلي قبل بايد خط عکاسیم را از خروجی عکس هایم در خبرگزاری ها (فرق نمی کند ایرنا، ایسنا، فارس) جدا مي كردم.

|+| نوشته شده در دوشنبه ششم مهر 1388ساعت 11:42 توسط عرفان |

در اندرون من خسته دل ندانم کیست

که من خموشم و او در فغان و در غوغاست

|+| نوشته شده در شنبه چهارم مهر 1388ساعت 2:6 توسط عرفان |

چرا مردم عکس می گیرند؟

عکاسان ممکن است از طریق عکاسی امرار و معاش کنند یا نکنند، اما آنها با آن زنده اند. رابرت آدامز

عرفان دادخواه / photo: ali safari

خودمونیما این عکس رو خوب ببینید.

استیصال از سر و روم می باره. با دیدنش خنده ام می گیره.
توصیه می کنم هر روز که حالتون بده و احساس می کنید دنیا به کامتون نیست، مشکل دارید، بی پولید، و کلا حس می کنید تنها بدبخت عالمید، یکی از کار های زیر رو انجام بدین:

یا به شلوغ ترین نقطه شهر برید و به آدم ها نگاه کنید.
یا توی آینه خودتون رو ببینید.

اگر به اندازه یه سر سوزن عاقل باشین، حالتون سر جاش میاد. تازه کلی هم می خندین!

می تونید از دوستانی که عکاسی می کنند بخواین ازتون عکس بگیرن. اینم جواب میده.

|+| نوشته شده در شنبه چهاردهم شهریور 1388ساعت 3:36 توسط عرفان |

بشرِ پر درد

یگانه و خانواده اش در گوشه خيابان سپه قزوين اين روزها بدون سرپناه گذران زندگي مي کنند / photo : erfan dadkhah

این روز ها که به خیابان سپه سری بزنید، اطراف پارکینگ امامزاده اسماعیل حتما "یگانه" را خواهید دید که در حال بازی و گشت و گذار است.
یگانه و پدر و مادرش مدتی است که در خیابان زندگی می کنند و خانه ای ندارند.

یگانه و خانواده اش در گوشه خيابان سپه قزوين اين روزها بدون سرپناه گذران زندگي مي کنند / photo : erfan dadkhah

بشر این روز ها چه سخت زندگی می کند.

|+| نوشته شده در شنبه چهاردهم شهریور 1388ساعت 2:35 توسط عرفان |

قدرت دانش

برخي اتفاق ها را در زندگي بايد فرصتي شمرد كه انگار تنها براي تو و به خاطر تو رخ مي دهد تا شايد از اين روزمرگي و كسالت بيرون بياي و به اين جهان طور ديگري بيانديشي.

dr parviz rashvand / photo: erfan dadkhah

ديدار با دكتر پرويز رشوند، همشهری خودمان كه الان مقيم كاناداست و كلينكش هم در دوبي است از همین فرصت ها برای من بود. اگر اشتباه نكنم رشته اصلی دکتر Naturopathic یا همان درمان از طریق دارویهای غیر سمی و طبیعی است که البته جز این کلی در زمینه انرژی درمانی و طب سوزنی و هزار و یک علم دیگر تحصیلات دارد.

باور كنيد بیان اینکه دقیقا دکتر درباره انر‍ژي انسان چه گفت سخت است، اما تاثیری که در من گذاشت بسیار زیاد بود.

هميشه در مقابل علم كم مي آورم. جدا مي گويم!

|+| نوشته شده در چهارشنبه یازدهم شهریور 1388ساعت 11:41 توسط عرفان |

آرامشي عميق

گاهي انتخاب هاي تايم واقعا برايم جالب است. عكس هاي هفته تايم با وجود اينكه معمولا اتفاقات مهم جهان را نشانه مي رود اما در پس آنها آرامشي نهفته است. آرامشي عميق.

Carlos Barria / REUTERS

Up, Up and Away
A balloonist makes the final checks on his balloon as he prepares for a 100-balloon mass take-off at dawn at the International Balloon Fiesta in Bristol, England

Matt Cardy / Getty

Night Vision
A U.S. soldier from the Task Force Mountain Warrior takes a break during a night mission near the Pesh Valley

REUTERS

Headway
People make their way through a partially flooded street after Typhoon Morakot hit Pingtung, Taiwan

|+| نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت 18:58 توسط عرفان |

مرگ - عکس - سکوت

photo: erfan dadkhah
عکس: عرفان دادخواه

سکوت، امتداد لحظه‌ای خاموش است و به این دلیل میتواند هم ‌معنای خیرگی بکار رود. آنسان که خیرگی، امتداد یک نگاه است، سکوت، امتداد یک لحظه‌ است؛ لحظه‌ای خاموش.
عکس نیز همچون سکوت خاموش است. سکوتِ عکس از خیرگی میاید؛ خیرگی در دریچه دوربین. خیره و – بیشتر وقت‌ها – ساکت، به دریچه دوربین نگاه میکنیم تا عکسمان را بردارند. عکس، به همین جهت ساکت است. عکس – چون سکوت – نمود لحظه را حفظ می کند.

عکس، مترادف مرگ است؛ چنانکه سکوت. اگر یونانیان باستان با رجعت به گذشته درگیر مرگ می شدند؛ ما – مردمان امروزی – با عکسهایمان درگیر مرگ میشویم؛ عکسهای ساکت. در پس چهره‌های ما – موضوعهای صامت عکاسی – مرگ خانه کرده؛ مرگی تکنیکی: عکس، در کسر کوچکی از ثانیه برداشته می شود و حال آنکه مدت زمانی طولانی در آلبوم ها می ماند. عکس – اینطور خشن – مرگ آن لحظه ما را ثبت می کند و در زمان امتداد میدهد. ما – چهره‌های عکس – مرده‌وار، خاموش و ساکت یک لحظه در دریچه دوربین خیره می مانیم، تا در قاب عکس ده سال و صد سال بنشینیم.
عکس – همانسان که سکوت – با غیاب معنا میابد. همین، سکوت، عکس و مرگ را تراژیک می کند. هر سه، حضورشان را از غیاب وام میگیرند.

مرگ و عکس و سکوت هم‌جنس‌اند.

با تشکر از پویان عزیز

نمایشگاه عکاسان گروه ۱۰ با عنوان "سکوت" در گالری تماشا افتتاح شد.
این نمایشگاه تا 18 مرداد ماه 88 ادامه دارد.

عکس: حمید راغب

- تعدادی از عکس های نمایشگاه به همراه یادداشت مهدی وثوق نیا برای بروشور نمایشگاه را اینجا می توانید ببینید.

- نقدی از محمد خیرخواه بر نمایشگاه را اینجا بخوانید.

۱- معتقدم "سکوت" به اندازه کافی واژه عمیق و وسیعی بود که دوستان در گروه دچار کپی برداری از عکاسان دیگر نشوند.

۲- "گنگ بودن واژه سکوت" شاید باعث شده باشد تا تعدادی از عکس ها سطحی به نظر بیاید ولی این را می دانم که دوستان در گروه ۱۰ تلاش کرده اند تا عکس هایشان به سمت درونیات و نگاه خاص خودشان به موضوع برود.

۳- نمی توان نقش ادیتور را در این نمایشگاه نادیده گرفت، چرا که بسیاری از دوستان به واسطه پیچیدگی موضوع و درگیری با آن نمی توانستند به نتیجه قطعی برسند.

۴- بودن یا نبودن عنصر انسان در عکس ها از آن مواردی بود که اتفاقا من از همان ابتدا درگیرش بودم و در ابتدا بسیار تلاش کردم تا هر طور شده در عکس هایم عنصر انسان را مستقیما بگنجانم که در آخر خوب از آب در نیامد و الان هم بر این باورم که این پافشاری تنها مرا از اصل دور کرد.

|+| نوشته شده در دوشنبه دوازدهم مرداد 1388ساعت 2:7 توسط عرفان |

شب نویس

۱- با احترام از شما دعوت می شود در مراسم گشایش و بازدید از سومین نمایشگاه گروه عکاسان ۱۰ با عنوان "سکوت" که در گالری تماشا برگزار می شود شرکت فرمایید.

گشایش : پنجشنبه ۸ مرداد ۱۳۸۸ ساعت ۶ بعد از ظهر
بازدید: ۸ تا ۱۸ مرداد ۱۳۸۸ ۹ صبح تا ۱ بعد از ظهر ۴ تا ۸ بعد از ظهر

قزوین - خیابان نادری شمالی، جنب مير عماد، مجتمع فرهنگي و هنري ارشاد، نگارخانه تماشا

amir mafi

۲- امیر مافی بردبار، از عکاسان قزوینی، چند وقتی است سایت عکاسی خود را به آدرس اینترنتی amirmafi.com طراحی کرده است. به نظرم این سایت بیشتر از آن که جایی برای آشنایی با کار های ایشان باشد، با امکاناتی که دارد، خوراک این است که محلی برای پاتوق اینترنتی عکاسان قزوین بشود.
امیدوارم شلوغی این سایت لطمه ای به دیده شدن کارهای ایشان نزند و معتقدم گالری سایت بسیار بهتر از این می توانست طراحی شود.

۳- در هفته گذشته، طیبه ابراهیمی، سپیده بهزادی، مریم کریمی، فرشته زارعی، مریم خوینی، امین مرادی و امین جعفری نمایشگاهی را در نگارخانه مهر قزوین برپا کردند که شامل عکس هایی را از شهر ماسوله بود. تا آنجا که می دانم این نمایشگاه جلسه نقد و بررسی نداشت و تنها در کارگاه عکس حوزه هنری روز شنبه به نقد کشیده شد. تعدادی از عکس ها را اینجا ببینید.

Sean Smith/The Guardian

۴- یکی دیگر از آرزوهایم برآورده شد. بالاخره یک کتاب عکس خبری به زبان اصلی خریدم.
این کتاب شامل عکس های خبری برگزيده سال ۲۰۰۵ است که سایت این عکس ها را اینجا می تونید ببینید. چاپ کتاب بسیار خوب است و بار ها می توانم از دیدینش لذت ببرم.

sina shiri

۵-

آرزويم اينست ...
نتراود اشک در چشم تو هرگز
مگر از شوق زياد...
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز...
و به اندازه هر روز تو عاشق باشی
عاشق آنکه تو را می خواهد
و به لبخند تو از خويش رها می گردد
و تو را دوست بدارد
به همان اندازه که دلت می خواهد

اميدوارم روزي مرد بزرگي شوي و به هر چه مي خواهي برسي. تولد مبارك

|+| نوشته شده در دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 3:14 توسط عرفان |

یک روز خوب، طبق برنامه

بعد از یک هفته شلوغ و پر استرس که حتی هواپیما هم در آن سقوط کرده، تصمیم می گیری یک روز خوب و قشنگ را با برنامه ای دقیق عین یک پسر خوب شروع کنی.

همه چیز خوب پیش میرود. همه چیز.
به کارهایت می رسی، طبق برنامه.
ناهار را که می خوری و اماده می شوی تا از مسابقات تنیس بانوان عکاسی کنی، طبق برنامه.
یک تاکسی ۱۱۳ می گیری و زیر باد خنک کولر ماشین به این فکر میکنی که از بالا و پایین پریدن دختران تنیسور چگونه باید عکس بگیری.
به موقع می رسی به محل مسابقات، طبق برنامه.
همه چیز از قبل برای عکاسی هماهنگ شده. خودت را معرفی می کنی. اجازه می گیری. کوله ات را گوشه ای می اندازی و دوربین ات را آماده می کنی و شروع می کنی به عکاسی. طبق برنامه .

چلیکک . ..