دیروز اولین جلسه دوره کوتاه مدت روزنامه نگاری در مجتمع ارشاد قزوین برگزار شد. این جلسه مربوط به آموزش خبرنویسی با تدریس استاد رضاییان بود. مطالب خوب و مفید بود (برای من) و مدرس هم بارش بود.
توصیه میکنم هر کس که کار عکاسی خبری انجام می دهد یک دوره خبرنگاری مقدماتی بگذراند. مگر می شود برای مطبوعات و خبرگزاری عکس بگیری و چیزی از خبر ندانی. آن هم در شرایطی که منابع و کتب مرتبط با عکاسی خبری کم است. خودت باید مترجم شوی و آنچه برای خبرنگاری نوشته و گفته شده برای عکاسی برگردان کنی.

به یاد داشته باشیم در عکاسی خبری ما فقط عکاس نیستیم بلکه خبرنگاری هستیم که می خواهیم با عکس هایمان داستانی را روایت کنیم...

تازه متوجه شدم که عکس گفتگو کننده و گفتگو شونده به عنوان سند گفتگو بهتر است همراه خبر چاپ شود. شاید شما بگویید این که بدیهی است ولی در مطبوعات قزوین یا اصلا انجام نمی شود و یا بصورت کاملا تابلو با هدفی خاص در صفحه اول نشریه چاپ می شود. البته این مورد استثا هم دارد و آن برای گفتگو شونده های مشهور است که ممکن است رعایت نشود.

تازه متوجه شدم شم خبری در کار عکاسی خبری چقدر موثر و تعیین کننده است. برای اینکه عکاس خبری تاپی باشی باید شم خبری داشته باشی که تا به نظرم تا حد زیادی ذاتی است.

تازه متوجه شدم چقدر مهم است که قانون مطبوعات را بدانیم. از قانون مطوعات تنها یک کتابچه کوچک دارم (میثاق اصول اخلاقی حرفه ای روزنامه نگاری) که آن را محمد به من داده و این دو تا لینک : 1 و 2
به نظرم کافی نیست!

عكسي كه در بالا مي بينيد عكسي است كه اديتور تهران به عنوان عكس تاپ گزارش تصويري مراسم تشييع پيكر شهيد قنبري انتخاب كرده است.

اين هم عكسي است كه ما در قزوين به عنوان عكس تاپ گزارش انتخاب كرده ايم.
دوست دارم خودتان قضاوت كنيد كه عكس اول تا چه حد معيار هاي عكس تاپ را دارد، اصلا آيا عكس خوبي است يا نه؟ 

عكس تاپ گزارش قزوين هم اينگونه در تهران اديت شده. (عکس ها تقریبا عین هم بودند، فقط موقعيت دست ها فرق مي كرد). به نظرم در عكس قزوين، هم بارگاه امامزاده حسين (ع) قداستش را دارد و هم عروج شهيد تا حدي نشان داده شده و هم سيل جمعيت. در حالي كه اديتور تهران تا حد زيادي همه را گرفته. ضمن اينكه بي جهت نسبت ۲ به ۳ عكس را رعايت نكرده.
به خدا ادیت تنها کراپ کردن نیست.

آخيش، دلم داشت بالا مي آمد، خيلي كلنجار مي روم چيزي ننويسم ولي نمي شود. اين جور پيش برود روز به روز انگيزه ام پايين تر مي آيد.
گزارش هاي تهران و قزوین را اگر دوست داشتيد ببينيد (در بزرگترين سايز) و نظرتان را درباره انتخاب عكس تاپ بيان كنيد.

از شنبه 25 مهرماه تا 4 آبان ماه سال جاری نمایشگاهی با عنوان «کاغذ دیواری» در نگارخانه تماشای شهر قزوین برپا می شود. علیرضا اسماعیلی، خاطره بابایی، زهرا بهرامی، آزیتا حیدری، ابوالفضل رحمانی، هستی ظهیری، مریم کیایی، مرضیه نرجه، علیرضا یوسف گمرکچی و مهدی وثوق‌نیا عکاسان این نمایشگاه هستند.
27 عکس 50 در 75 سانتیمتر که عموما سیاه و سفید هستند حاصل کار این 10 عکاس می‌باشد. افتتاحیه نمایشگاه ساعت 5 بعدازظهر شنبه 25 مهرماه و ساعت بازدید همه روزه صبح‌ها ساعت 9 تا 1 و بعد از ظهر‌ها 4 تا 8 بعد‌از‌ظهر خواهد شد.
نگارخانه تماشا، واقع در قزوین، خیابان نادری شمالی، جنب میدان میرعماد، مجتمع فرهنگی و هنری ارشاد می باشد.

- واقعیتی که ساعد نیک زاد هم به در گفتگویش با ایسکانیوز به آن اشاره کرده این است که تمایلات جوانان امروزی به سمت عکس هایی در چارچوب خاص کشیده شده و آثار آنها گواه انزوای جوانان امروز می باشد.
نمی دانم این حرف را چقدر قبول دارید ولی لااقل در میان آثار عکاسان هنری قزوین می توان تا حدی آن را لمس کرد که به نظرم قابل تامل و بحث است.

شاید اگر این نمایشگاه نشستی داشت مطرحش کنم.

عکس: فرشته اصغری

آخرین نمایشگاه گروه عکاسان ۱۰ «سکوت» نام داشت که از تاریخ  ۸ تا ۱۸ مرداد ماه سال جاری درنگارخانه تماشا شهر قزوین به نمایش درآمد. گروه عكاسان ۱۰ دومين گروه عكاسي بعد از گروه آمونت است كه در قزوين فعاليت می کند . این گروه از سال ۱۳۸۶ و پس از اتمام کلاس های تخصصی عکاسی شروع به کار کرد. دو نمايشگاه «در اين شهر» (بهمن ۱۳۸۶) و «دوچرخه۲۸» (مهرماه ۱۳۸۷) حاصل دور هم بودن آنها در اين دوسال است.
فرشته اصغری/ رشیده بابایی/ عرفان دادخواه/ مریم فرساد/ پروانه موسس/ آرش ملاحسنی/ داریوش مردانی/ حیدر موسوی عکاسان شرکت کننده در این نمایشگاه هستند که می توانید عکس های آن ها از اين پس در گالری سایت گروه عکاسان قزوین در اینجا ببینید.

عکس: عرفان دادخواه

در يادداشت ابتدای نمایشگاه آمده بود:


                                              سکوت میان خود و عکس

عکس با تمام ارتباط بیانی‌ای که با مخاطب دارد تنها یادآور سکوتی است که عکاس با فشردن دکمه شاتر، ابدی‌اش می‌سازد. وقتی به عکس‌ها نگاه می‌کنیم به چه می‌اندیشیم؟ با کمی تامل درمی‌یابیم که در سکوت شناور‌یم؛ سکوتی سخت متفکرانه و جاری میان خود و عکس. و این چنین است که تنهایی ما را در بر می‌گیرد. عکس‌ها سرد نگاهمان می‌کنند و با نگاه گرم ما جاودانه می‌شوند؛ و این همه در سکوت ما و عکس پدیدار می‌شود.
عکس‌ها مهم‌ترین اسناد سکوتی هستند که روزی ما را در خود خواهد گرفت. انسان‌ها، اشیاء، مناظر و ... وقتی در کادر عکس قرار می‌گیرند گویی دیگر تنها در همین کادر حضور دارند؛ آنچه هست عکس است و بس. 

                                                                                                   مهدي وثوق نيا/تابستان ۱۳۸۸

ممنون از استاد وثوق نیا، مدیر سایت گروه عکاسان قزوین، بابت زحماتشان برای نشر این نمایشگاه در سایت.

در جریان سفر دوم ریاست جمهوری به قزوین دیدار کوتاهی با حسن قائدی داشتم. دیداری که بسیار به من چسبید و برایم بسیار سودمند بود. تازه کلی هم به من حال داد و با اینکه در کنفرانس خبری پایان سفر حضور داشت ، عکاسی نکرد تا عکس های من کار شود.

خوشحال شدم که دبیری سرویس عکس خبرگزاری فارس به او محول شده. حسن قائدی هنوز در ذهنم مانده. هنوز.

اصل خبر: حسن قائدی دبیر سرویس عکس خبرگزاری فارس شد

عکاسان ممکن است از طریق عکاسی امرار و معاش کنند یا نکنند، اما آنها با آن زنده اند. رابرت آدامز

خودمونیما این عکس رو خوب ببینید. 

استیصال از سر و روم می باره. با دیدنش خنده ام می گیره. 
توصیه می کنم هر روز که حالتون بده و احساس می کنید دنیا به کامتون نیست، مشکل دارید، بی پولید، و کلا حس می کنید تنها بدبخت عالمید، یکی از کار های زیر رو انجام بدین:

یا به شلوغ ترین نقطه شهر برید و به آدم ها نگاه کنید.
یا توی  آینه خودتون رو ببینید. 

اگر به اندازه یه سر سوزن عاقل باشین، حالتون سر جاش  میاد. تازه کلی هم می خندین!

می تونید از دوستانی که عکاسی می کنند بخواین ازتون عکس بگیرن. اینم جواب میده.

محمد خیر خواه، عکاس آژانس یونایتدپرس در ایران چند وقتی است به بهانه انتخابات در افغانستان سفری به  این کشور داشته.توصیه می کنم عکس هاش رو اینجا ببینید چون واقعا شاهکاره!

UPI/Mohammad Kheirkhah

به نظرم محمد عکاس بسیار بسیار خوبیه (با عیار بالا).
امیدوارم سفرش بخیر باشد و هر چه زودتر در ایران ببینیمش.

به همت گروه عکاسان ۱۰ و انجمن سینمای جوان قزوین، "اسماعيل عباسي" از اساتيد برجسته عكاسي كشور روز پنجشنبه كارگاه عكسي با موضوع "نقد عكس" در قزوين برگزار مي كند. لذا از همه علاقه مندان به عكاسي دعوت مي شود در اين كارگاه شركت نمايند.

نشاني : قزوین. خیابان نادری شمالی. آمفي تئاتر مجتمع فرهنگی هنری ارشاد
ساعت ۱۸-۲۰

عکس: عرفان دادخواه

سکوت، امتداد لحظه‌ای خاموش است و به این دلیل میتواند هم ‌معنای خیرگی بکار رود. آنسان که خیرگی، امتداد یک نگاه است، سکوت، امتداد یک لحظه‌ است؛ لحظه‌ای خاموش.
عکس نیز همچون سکوت خاموش است. سکوتِ عکس از خیرگی میاید؛ خیرگی در دریچه دوربین. خیره و – بیشتر وقت‌ها – ساکت، به دریچه دوربین نگاه میکنیم تا عکسمان را بردارند. عکس، به همین جهت ساکت است. عکس – چون سکوت – نمود لحظه را حفظ می کند.

عکس، مترادف مرگ است؛ چنانکه سکوت. اگر یونانیان باستان با رجعت به گذشته درگیر مرگ می شدند؛ ما – مردمان امروزی – با عکسهایمان درگیر مرگ میشویم؛ عکسهای ساکت. در پس چهره‌های ما – موضوعهای صامت عکاسی – مرگ خانه کرده؛ مرگی تکنیکی: عکس، در کسر کوچکی از ثانیه برداشته می شود و حال آنکه مدت زمانی طولانی در آلبوم ها می ماند. عکس – اینطور خشن – مرگ آن لحظه ما را ثبت می کند و در زمان امتداد میدهد. ما – چهره‌های عکس – مرده‌وار، خاموش و ساکت یک لحظه در دریچه دوربین خیره می مانیم، تا در قاب عکس ده سال و صد سال بنشینیم.
عکس – همانسان که سکوت – با غیاب معنا میابد. همین، سکوت، عکس و مرگ را تراژیک می کند. هر سه، حضورشان را از غیاب وام میگیرند.

مرگ و عکس و سکوت هم‌جنس‌اند.

با تشکر از پویان عزیز

نمایشگاه عکاسان گروه ۱۰ با  عنوان "سکوت" در گالری تماشا افتتاح شد.
این نمایشگاه تا 18 مرداد ماه 88 ادامه دارد.

عکس: حمید راغب

 - تعدادی از عکس های نمایشگاه به همراه یادداشت مهدی وثوق نیا برای بروشور نمایشگاه را  اینجا می توانید ببینید.

 - نقدی از محمد خیرخواه بر نمایشگاه را اینجا بخوانید.

   ۱- معتقدم "سکوت" به اندازه کافی واژه عمیق و وسیعی بود که دوستان در گروه دچار کپی برداری از عکاسان دیگر نشوند.

   ۲-  "گنگ بودن واژه سکوت" شاید باعث شده باشد تا تعدادی از عکس ها سطحی به نظر بیاید ولی این را می دانم که  دوستان در گروه ۱۰ تلاش کرده اند تا عکس هایشان به سمت درونیات و نگاه خاص خودشان به موضوع برود.

   ۳- نمی توان نقش ادیتور را در این نمایشگاه نادیده گرفت، چرا که بسیاری از دوستان به واسطه پیچیدگی موضوع و درگیری با آن نمی توانستند به نتیجه قطعی برسند. 

   ۴- بودن یا نبودن عنصر انسان در عکس ها از آن مواردی بود که اتفاقا من از همان ابتدا درگیرش بودم و در ابتدا بسیار تلاش کردم تا هر طور شده در عکس هایم عنصر انسان را مستقیما بگنجانم که در آخر خوب از آب در نیامد و الان هم بر این باورم که این پافشاری تنها مرا از اصل دور کرد.

۱- با احترام از شما دعوت می شود در مراسم گشایش و بازدید از سومین نمایشگاه گروه عکاسان ۱۰ با عنوان "سکوت" که در گالری تماشا برگزار می شود شرکت فرمایید.

گشایش : پنجشنبه ۸ مرداد ۱۳۸۸ ساعت ۶ بعد از ظهر
بازدید: ۸ تا ۱۸ مرداد ۱۳۸۸ ۹ صبح تا ۱ بعد از ظهر ۴ تا ۸ بعد از ظهر

قزوین - خیابان نادری شمالی، جنب مير عماد، مجتمع فرهنگي و هنري ارشاد، نگارخانه تماشا

۲- امیر مافی بردبار، از عکاسان قزوینی، چند وقتی است سایت عکاسی خود را به آدرس اینترنتی  amirmafi.com طراحی کرده است. به نظرم این سایت بیشتر از آن که جایی برای آشنایی با کار های ایشان باشد، با امکاناتی که دارد، خوراک این است که محلی برای پاتوق اینترنتی عکاسان قزوین بشود.
امیدوارم شلوغی این سایت لطمه ای به دیده شدن کارهای ایشان نزند و معتقدم گالری سایت بسیار بهتر از این می توانست طراحی شود.

۳- در هفته گذشته، طیبه ابراهیمی، سپیده بهزادی، مریم کریمی، فرشته زارعی، مریم خوینی، امین مرادی و امین جعفری نمایشگاهی را در نگارخانه مهر قزوین برپا کردند که شامل عکس هایی را از شهر ماسوله بود. تا آنجا که می دانم این نمایشگاه جلسه نقد و بررسی نداشت و تنها در کارگاه عکس حوزه هنری روز شنبه به نقد کشیده شد. تعدادی از عکس ها را اینجا ببینید.

Sean Smith/The Guardian

۴- یکی دیگر از آرزوهایم برآورده شد. بالاخره یک کتاب عکس خبری به زبان اصلی خریدم. 
این کتاب شامل عکس های خبری برگزيده سال ۲۰۰۵ است که سایت این عکس ها را اینجا می تونید ببینید. چاپ کتاب بسیار خوب است و بار ها می توانم از دیدینش لذت ببرم.

۵-

 آرزويم اينست ...
نتراود اشک در چشم تو هرگز
مگر از شوق زياد...
نرود لبخند از عمق نگاهت هرگز...
و به اندازه هر روز تو عاشق باشی
عاشق آنکه تو را می خواهد
و به لبخند تو از خويش رها می گردد
و تو را دوست بدارد
به همان اندازه که دلت می خواهد

اميدوارم روزي مرد بزرگي شوي و به هر چه مي خواهي برسي. تولد مبارك

۲- نمایشگاه عکسهای مریم کریمی با عنوان "سایه ای در خاک" در نگارخانه تماشا به نشانی قزوین، خیابان نادری، جنب میدان میر عماد، مجتمع فرهنگی هنری ارشاد، تا تاریخ 9 خردادماه 88 برپاست.  

دوستان می تونن نظراتشون رو راجع به نمایشگاه از طریق ایمیل وبلاگم و یا قسمت نظرخواهی این پست، به صورت خصوصی و یا عمومی برام بفرستن تا منعکس کنم.

۳- نمی دونم چرا جدیدا هر عکس بی نام و نشان و جنجالی به من نسبت داده می شه و هر جا می رم انگ دو رویی بهم زده می شه.
من هم عین هر کس گرایشات شخصی خودم رو دارم ولی نیازی نمی بینم برای عکاسی کردن و کار با رسانه ها جناحی عمل کنم. 
هیچ چیز بدتر از این نیست که عکس های خبری که عمر کوتاهی هم دارند توی کامپیوترت خاک بخورن. تا الان هر کس که حقوق مادی و معنوی عکس هام رو رعایت کرده، بهش عکس دادم و تلاش می کنم عکس هایی رو که ممکنه ازشون سوء استفاده بشه با دقت بیشتری در اختیار دیگران بزارم.

۴ - یاد تابستان هایی بخیر که با خرید جوجه های رنگی شروع می شد و با مردنشون تمام ...

۲- منصفانه این دو لینک رو بخونید و خودتون قضاوت کنید.

عقب ماندگی
اکتشافات بیمارگونه عکاسی

از نظرم اولی نقد کاملا منصفانه است و دومی تنها باید به بیان علت اکتفا می کرد.

۳- تا یادم نرفته بگم که دوست خوبمون "حیدر موسوی" در نهمین جشنواره منطقه ای سینمای جوان در بوشهر تونستن رتبه سوم رو در بخش عکس کسب کنند. به ایشون تبریک می گم.

این پسرک پیکسلی هم انقدر که جایزه درو کرده بی خیال خبر هاش شدم. هر چند وقت سری به وبلاگش بزنید و تبریکی بگین. فعلا هم که قرار بره کیش صفا!

۴- راستش هنوز فرصت نکردم نمایشگاه عکس های حمید رمضانپور از سفرش به هند رو ببینم. برای دیدن عکس هاش سری به نگارخانه امیر کبیر در قزوین بزنید.

۵- این چند وقت که به نشریات قزوینی سرک کشیدم کاملا مایوس شدم.
قزوین رسانه نو می خواهد.

۶- دیدن قیافه عزیزانم که انقدر اخمو و غمگین شدند منو داره وادار می کنه سعی کنم کمی شاد زندگی کنم. حتی شده به خاطر دیگران.

۱- دیروز تو انجمن سینمای جوان دعوت نامه ای دیدم که خبر از برگزاری کارگاه آموزشی عکاسی با حضور رسول اولیا زاده ، مدیر خانه عکاسان ایران در قزوین می داد. بهانه این دعوت هم برپایی نمایشگاه عکسی با عنوان "ما می توانیم" در قزوین بود. گفتم سری به گالری مجتمع ارشاد بزنم و عکس ها رو ببینم. 
عکس ها گلچینی از آثار نمایشگاه ها و جشنواره های برگزار شده توسط انجمن سینمای جوان در سال های قبله.
واقعا موندم، خودتون عکس ها رو ببینید و قضاوت کنید. یعنی این نمایشگاه رو به عنوان توان ۳۰ ساله عکاسی قزوین به رییس خانه عکاسان ایران می خوان نشون بدن؟

زمان این کارگاه : ۳۰ بهمن ۱۳۸۷ - ساعت ۱۷ - آمفی تئاتر مجتمع فرهنگی و هنری ارشاد قزوین

 ۲- برگزیدگان ششمين سوگواره عكس "باعاشورائيان" که توسط حوزه هنری استان زنجان برگزار شده مشخص شدند. کاوه بغدادچی و سعید رنجبر از قزوین دوم و پنجم شدند و امیر مافی بردبار مورد تقدیر قرار گرفت. تبریک به همه دوستان.

کلیه عکس های راه یافته رو اینجا ببینید.
از اون مسابقه های بود که هر چه زور زدم تا عکسهام رو بفرستم نشد. عکس ها هنوز روی میز کامپوترمه.

۳- اگه گفتین این عکس چیه؟

نمایشگاه عکس "اتاق های ابدی" مهدی وثوق نیا با متنی از امیرحسین ثنایی در باب عکاسی و مرگ افتتاح شد:

حالا سال‌هاست که گویی مرگ از درون زندگی روزمره ما خارج شده است. قبرستان‌ها از شهرها دورتر شده‌اند. در واقع ما با بازنمایی تصاویر مردگان و تصویر مرگ است که روبرو اییم و مواجهه‌ی با تصویر بازنمایی شده‌ی مرگ، مهم‌ترین نقش را در تقویت حس نامیرایی ما بازی می‌کند. در حقیقت پنهان شدن مرگ در زندگی‌ روزمره و انعکاس آن در عکس و تصویر، بودن مرگ را غیرباورتر می‌سازد؛ و همین خصلت پیوند یک لحظه با عنصر مرگ است که باعث می‌شود ابتدایی‌ترین و ساده‌ترین عکس‌ها قابل تفسیر و تاویل باشند و عکس را با مرگ همراه می‌کند.
"کریستین متز"  معتقد است عکاسی از راه‌‌های بی‌شماری با مرگ پیوند می‌یابد: " نخستین این راه‌ها با دقت به کاربرد معمول عکس شناخته می‌شود؛ حفظ یادمان‌ها ... راه دیگرش این است: هر چند ما خود زنده‌ایم، اما آن لحظه که در عکس ثبت شده مرده است و آدمی که آن لحظه وجود داشت، اکنون دیگر نیست. منش عکس سکون و سکوت است. عکس یاد مرگ است". رولان بارت نیز در کتاب اتاق روشن عکاسان را " کارگزاران مرگ" می‌خواند و عکاسى را برابر با " نوعى پرش ناگهانى در مرگ حقیقى" در جوامع مدرن مى‌داند. تنها بارت و متز نیستند که به نسبت عکاسى و مرگ اشاره مى‌کنند، سوزان سونتاگ هم مى‌گوید:" همه‌ی عکس‌ها ثبت خاطره‌ی یک لحظه‌اند. گرفتن یک عکس به نوعى یعنى مشارکت در مرگ".
و حالا انگار عکس به آینه‌اى می‌ماند که خود را در آن مى‌بینیم؛ نه در آن لحظه‌ی خاص، بلکه سالخورده تر و یا جوان تر، آن سان که گذر عمر میان لحظه‌ی گرفتن عکس و اکنون برجسته می‌شود. باز و بسته شدن شاتر دوربین، سوژه را به دنیاى دیگرى مى‌برد؛ به دنیایى بى‌زمان؛ حالا واقعیت تازه‌ای شکل می‌گیرد و عکس ما را از بودن عبور مى‌دهد.

جلسه نقد و اختتامیه نمایشگاه روز پنجشنبه ۳ بهمن ماه ساعت ۶ بعد از ظهر در نگارخانه مهر قزوین برگزار می شود.

مگه شهر قزوین چند تا عکاس مولف و هنرمند و فعال عین مهدی وثوق نیا داره که برای چشم شما ارزش قائل اند؟ شک نکنید. حتما این نمایشگاه رو ببینید.

۱- اگر عکس های برگزیده سال 2008 یونیسف رو ببینید یقین پیدا می کنید که زیر نویس عکس به اندازه خود عکس مهمه.

Shiho Fukuda عکاس این عکس، یک پسر بچه چینی رو که بر اثر زلزله دچار معلولیت شده در یک مراکز درمانی نشون میده.
ببینید با این اوضاعش چقدر با نمک با دهنش ادا در می یاره !! 

۲- هر وقت عکس های نجوم رو می بینم یاد دورانی بچگی می افتم که داداشم با کتاب های آیزاک آسیموف ساعت ها ما رو سر گرم می کرد. انقدر می گفت که از هیجان شب ها نمی تونستم بخوابم. عكس هاي پربیننده نجوم سال 2008 رو از دست ندین.

مقارنه مشتري و زهره با ماه - اين عكس در حوالي شهر مانيل كشور فيليپين گرفته شده . در حالي كه مردمان كشورهاي آسيايي اين لبخند آسماني را مشاهده مي‌كردند مردمان كشور امريكا اين منظره را به شكل كاملا برعكس و اخمو ديدند.

۳- چند روز قبل در جمعی بودیم که صحبت از نوستالژی های دوران کودکی شد. از کارتون های قدیمی رسیدیم به وسایل قدیمی و خاطرات خوش قدیم. شنیدن خاطرات نسل قدیم خیلی برام لذت بخشه.

یاد پستی از حسن سربخشیان افتادم که چند عکس از خاطرات نسل خودش رو در وبلاگش گذاشته بود. دیدنش خالی از لطف نیست.

عکس: حسن سربخشیان

۴- امسال با اینکه کلی برنامه ریزی کرده بودم که از مراسم کریسمس بی دغدغه و راحت عکاسی کنم ولی باز نشد. این بار خود اسقف اجازه عکاسی نداد. کلی برو و بیا و مجوز و انتظار و آخر هیچ. اول خیلی ناراحت شدم. آخه هر چه باشه کلیسا هم خانه خداست و درِ خانه خدا نباید به روی کسی بسته باشه. ولی بعد از گذشت چند روز که توی خبرگزاری ها هم عکسی از کریسمس ندیدم فهمیدم مشکل فقط اینجا نبوده. شاید ما هم جای اونها بودیم همین کار رو می کردیم!

سالن انتظار کلیسای عاشوری - کلدانی قزوین
(فکرش رو بکنید یک ساعتی تو سالن انتظار هم منتظر موندم ولی نتونستم عکاسی کنم)

یکی از مسیحی ها که سال قبل هم من رو دیده بود گفت: واقعا موندن خیلی سخت شده. تمام مسیحی ها دوست دارن که از ایران برن.

۵- شنبه که بعد از چند هفته به کارگاه عکس حوزه هنری قزوین رفتم واقعا دلم سوخت. عین کار های دیگه ما ایرانی ها این کارگاه هم با کلی حرف خوب شروع شد و در آخر هیچی. جالب اینکه هنوز هم بچه ها با علاقه توی این سرما شنبه ها سری به حوزه می زنن. بسیاری از دوستداران هم به خاطر بی برنامگی ، عدم اطلاع رسانی، تحقق پیدا نکردن وعده ها،  و خیلی عوامل دیگه قید کارگاه رو زدن. با عارف مقدم و دوستان داشتیم فکر هامون رو رو هم می ریختیم که چه کنیم، از قضا رییس حوزه خودش سر و کله اش پیدا شد و باز کلی حرف های خوب. امیدوارم این بار کسی پیگیر باشه.

کارگاه عکس حوزه هنری قزوین

شنیدم بعضی از کارگاه های حوزه بسیار خوب و پر مخاطب پیش میره. امیدورام نسل جدید عکاسی قزوین لااقل بتونن با هم کنار بیان و بهتر کار گروهی انجام بدن. بعد از امتحاناتم تصمیم گرفتم با تمام توان برای بهبود وضع این کارگاه تلاش کنم که در حال حاضر تنها مکان جمع شدن عکاسان قزوینه.

 ۶- عکس های خبرگزاری های خارجی را که نگاه می کنم، تازه می فهمم کارهای مان چقدر توی چشم این اجنبی هاست. در میون این همه کشور همیشه عکسی از ایران توی عکس های هفته خبرگزاری هاست. عین این عکس منتخب های هفته قبل رویترز از روشن نوروزی.

۱- عاشق عکس های منتخب سال خبرگزاری های معتبر دنیا هستم. ذخیره شون می کنم تا یک سال دائما نگاهشون کنم. می دونم خیلی از دوستان در سایت ها و وبلاگ هاشون لینک می دن ولی چه کنم که دلم می گه : عرفان تو هم لینک بده ... برترین ها را از نظر msnbc اینجا ببینید.

۲- این روزها همه جا خبر از چاپ کتاب فتوژورنالیسم، ترجمه اسماعیل عباسی است. از این همه تشنگی می شه فهمید منابع ترجمه شده درباره عکاسی چقدر کمه.
هر کس دید خبرم کنه، جایزه بگیره.  (چون چاپ نشده می گم)

۳- انگار جشن تصویر سال با حرف و حدیث هایی تمام شده.

۴- محمد خیرخواه در وبلاگش، سایت ben baker رو معرفی کرده. پرتره هاش فوق العاده است. دیدن عکس احمدی نژاد در کنار عکس پرز (رئیس جمهور اسرائیل) و مک کین واسم خیلی جالب بود.

۵- وبلاگ جواد منتظری رو تو پیوند های وبلاگ قرار دادم. از دست ندین.

۶- گفت و گو محمد خیرخواه با خبرگزاری فارس درباره عکاسی از حج
(نشد درباره عکس هاش از حج بنویسم. شاهکاره. حتما ببینید.)

۷- مسابقه عکاسی از شب یلدا
(اگه می خواین شرکت کنید حتما قبلش از اعتبارش اطمینان حاصل کنید)
در این باره نظرات وبلاگ را بخوانید.

۸- گزارش تصویری من از خرید شب یلدا

تقریبا سه ماهی از برگزاری آخرین نمایشگاه گروه عکاسان ۱۰ می گذره. گفتم بد نیست کمی درباره  گروهمون براتون بنویسم.
بعد از برگزاری نمایشگاه "دوچرخه ۲۸"  آقای امیر مافی به دلیل مسائل شخصی که یکی از مهمترینشون مشغله زیاد کاری بود از گروه خارج شد و سعید رنجبر به جای ایشون به گروه ملحق شد تا همچنان ۱۰ تایی بمونیم. با این تغییر محل و نحوه برگزاری جلسات گروه کمی تغییر کرده. موضوع نمایشگاه بعدی مشخص شده و فعلا تصمیم بر اینه که بیشتر عکاسی کنیم، اون هم از نوع گروهی. لذا سعید مسئولیت برگزاری های تور های عکاسی رو بر عهده گرفته و انصافا هم خوب و منظم این کار رو انجام میده.(فکرش رو بکنید که موقع نهار خوردن توی سفر ها بچه ها چه طوری دعا به جونش می کنن!)
توی ماه گذشته تور عکاسی ماسوله و ابیانه برگزار شده که می تونید عکس های دسته جمعیش رو این زیر ببینید. کسایی هم که دوست داشته باشن از تور ها استفاده کنن می تونن اعلام آمادگی کنن ولی معمولا تور ها زود به حد نساب می رسه. ( از بس که گروه باحالی داریم!)
مهمترین مزیت این تور ها صمیمی تر شدن اعضای گروه و تعامل بیشتر عکاس ها با همه. من که از این بابت خوشحالم. البته هنوز هم گروه مشکلات و ایرادات و نیازهای زیادی داره ( خیالتون راحت،نمی گم) ولی امیدوارم هر چه سریع تر حل بشن (یعنی کم بشن).
یقین دارم اگه حمایت انجمن سینمای جوان و حوزه هنری از فعالیت هامون بیشتر بشه کار های بسیار خوبی انجام بدیم. 
مشغله زیاد بعضی از اعضای گروه پیشرفت کارهای رو خیلی کم کرده که باید یه راه حل مناسب واسه این مشکل پیدا کنیم.
رییس گروه هم در حال حاضر آقای موسوی و مسئول روابط عمومی خانم محصص هستن.
من هم وظیفه ام راه انداختن یه سایت جون دار واسه گروهه...
باز هم از گروه عکاسان ۱۰ می نویسم ...

عکس دسته جمعی تور عکاسی ماسوله  (برگزار شده توسط گروه عکاسان ۱۰)

عکس دسته جمعی تور عکاسی ابیانه کاشان  (برگزار شده توسط گروه عکاسان ۱۰)

عکس آخر هم مربوط به جشن تولد و مراسم تودیع کوچیکیه که برای آقای مافی گرفیتم. جاشون همیشه خالیه. گروهون خیلی از چیز هاش رو مدیون ایشونه.

عکس دسته جمعی گروه 10 - آتلیه کافه عکس

از  بالا راست: سینا شیری، آرش ملاحسنی، امیر مافی بردبار، عرفان دادخواه، سید مهدی حسینی
ار پایین راست: پروانه محصص، مریم فرساد، فرشته اصغری، رشیده بابایی
غایبین گروه: سعید رنجبر، داریوش مردانی (سینا عضو گروه نیست)

اسامی راه‌یافته‌گان جشنواره عکس دانشگاه آزاد اسلامی رو اینجا می تونید ببینید.

درسته که اصلا حال نوشتن ندارم و فکر هم نمی کنم این حس تا بعد از امتحاناتم تغییری کنه ولی حیفم آمد درباره موفقیت این پسر روشن فکری که تو عکس میبینید ننویسم. کاوه بعد از شروع مجددش کولاک کرده. این دومین جایزه کاوه در همین چند وقت اخیره. با حرفهاش موافقم. جایزه دانشجویی واقعا حال و هوای دیگه ای داره. هر چه به پایان دوران دانشجویی نزدیکتر می شم بیشتر قدرش رو می دونم.
تبریک ایتالیایی !
در ضمن اسامی راه‌يافته‌گان به جشن تصوير سال  (بخش عکس، عکاسان زير 25 سال) هم اومد و از قزوین تونستم نام حاج محمد خیرخواه، سینا شیری، امین مرادی و همین ایتالیایی رو پیدا کنم. توی عکس دسته جمعی امسال جشن می تونیم ببینیمشون!

محمد خیرخواه

سینا شیری

امین مرادی

من به خودم هم اینجوری حال نمی دم که بهشون دادم !

بالاخره استارت کلاس های عکاسی خبری محمد خیرخواه (در قزوین) زده شد. کافیه سر فصل های این دوره را بدونید تا بفهمید برای علاقه مندان به عکاسی خبری چقدر می تونه مفید باشه. سر فصل هایی مثل : تاریخچه عکاسی خبری - ادیت عکس - ریسک در عکاسی خبری - شانس در عکاسی خبری - عکاسی مستند اجتماعی - جامعه شناسی در عکاسی - دوری از عکاسی به اصطلاح خبری - قیمت گذاری روی عکسها - حدس زدن اتفاقات برای گرفتن عکس - روابط در عکاسی - جایگاه عکاسی در روزنامه ها و ... همچنین قراره در جلسه ششم مانسا یوان^۱ مهمان ما باشه و درباره عکاسی خبری صحبت کنه. محمد حتی قول داده ماهواره ای رو که با اون در مواقع ضروری عکس ارسال می کنه هم برامون بیاره. باور کنید تلاش زیادی برای پربار بودن کلاس شده و بسیار بسیار مفیده. برای اینکه فکر نکنید جو منو گرفته و فقط دارم تعریف می کنم باید بگم محل برگزاری کلاس ها فوق العاده افتضاحه. ما که انقدر علاقه مندیم کلافه شدیم وای به حال دانشجو هایی که زورکی سر کلاسهاشون می شینن (و احتمالا چرت می زنن)! حیفه که خانه مطبوعات جای کلاس ها رو عوض نکنه...

در جلسه اول بعد از معرفی دوستان و بیان سر فصل ها کمی درباره تاریخچه عکاسی شنیدیم و در ادامه فیلمی از عکس ها برتر مسابقه poy ^۲ دیدیم که فوق العاده بود.

۱- مانسا متولد سال 1981 در اسلواني است. او كار خود را به عنوان عكاس آزاد از سال 2000 شروع كرده است. مانسا يوان با بزرگترين روزنامه اسلواني(دِلو) و هفته نامه زنان (يانا) همكاري مي‌كند. او در سال 2007 به كوربيس يكي از بزگترين آژانس‌هاي عكس پيوست.

۲- Pictures of the Year International  

این هم پوستر جشنواره مطبوعات امسال با طراحی حامد جابر ها و عکاسی من
 (به نظرم بسیار خوب شده البته اگر سوء برداشت ازش نشه)

دومین ماه هنر عكاسی با محوریت توجه ویژه به عكاسان شهرستانی و انعكاس فعالیت های هنرمندان عكاس استان های كشور طی 4 نمایشگاه با تفكیك منطقه ای و از تاریخ اول مرداد تا سوم شهریور 87 در گالری ماه مهر تهران برگزار خواهد شد.
در طی این 4 نمایشگاه آثار حدود صد و ده عكاس از سراسر كشور به نمایش درآمده و یك جلسه نشست در طول هر نمایشگاه برگزار خواهد شد و در خاتمه كتابی از مجموعه عكس های به نمایش درآمده به چاپ خواهد رسید.
این سلسله نمایشگاه ها با مدیریت كورش ادیم و حمایت و همكاری مؤسسه هنرهای تجسمی و نگارخانه ماه مهر برگزار می شود.
گالری ماه مهر خیابان ولی عصر، روبروی پارك ملت، خیابان شهید كاج آبادی، پلاك 12
اسامی عكاسانی كه آثارشان به ماه هنر عكاسی راه یافته است را می توانید در سایت عکاسی ببینید

ترتیب برگزاری نمایشگاههای ماه هنر عكاسی :
سه شنبه اول مرداد تا دوشنبه هفتم مرداد 87
استان های اردبیل، آذربایجان غربی، آذربایجان شرقی، زنجان، اصفهان و همدان
شنبه دوازده مرداد تا پنجشنبه هفده مرداد 87
استان های مازندران، گیلان، گلستان، سمنان و قزوین
شنبه نوزده مرداد تا پنجشنبه بيست و چهار مرداد 87
استان های خراسان رضوی، خراسان شمالی، خراسان جنوبی، كرمان، كرمانشاه، كردستان
دوشنبه بيست و هشت مرداد تا یكشنبه سوم شهريور 87
استان های هرمزگان، خوزستان، بوشهر، فارس، تهران و مركزی

جلسات نشست :
• جلسه نشست نمایشگاه اول روز چهارشنبه 2 مرداد ماه با حضور حمید سوری
• جلسه نشست نمایشگاه دوم روز یكشنبه 13 مرداد ماه با حضور مهرداد نجم آبادی
• جلسات نسشت نمایشگاه های سوم و چهارم متعاقبا اعلام خواهد شد.

اختتامیه اولین جشنواره عکس گرامیداشت هفته بهزیستی قزوین ، هفته گذشته با اعلام نفرات برتر تمام شد. از میان ۲۱ عکاسی که به نمایشگاه راه پیدا کردند مریم فرساد نفر اول ، مهری رحیم زاده نفر سوم شدند و جایزه دوم نیز به من رسید. همچنین هیات داوران از محمد خیرخواه، آرش ملاحسنی ، امیر مافی بردبار، رشیده بابایی و امین مردانی تقدیر به عمل آوردند.

هفته نامه تابان این هفته ضمن بیان ابهاماتی در خصوص این جشنواره از آن انتقاد کرد که گمان می کنم علت بوجود آمدن این ابهامات اطلاع نداشتن از تغییر فراخان و سیاست های جشنواره بود که سعی شد با این تغییرات مشکلات مالی بر طرف بشه و فضایی به وجود آید تا تک تک عکاسان نیازی به هماهنگی با مراکز بهزیستی نداشته باشند. و البته شاید هم همان طور که خودشان در تابان نوشتند جایزه نگرفتن عکاسشان ابهاماتی را به وجود آورده (البته من ارادت خاصی نسبت به این عزیز دارم و مطمئنم ارزش کارشون بیشتر از این حرف هاست). باور کنید به خاطر جایزه ای که گرفتم نمی گم. قبلا هم گفتم بسیار حرکت ارزنده ای بود و دوستان زحمت زیادی کشیدند

عکس یادگاری گروه عکاسان ۱۰ در اختتامیه جشنواره / عکس: سینا

اسامی راه یافتگان به نمایشگاه عکس با موضوع سالمند، معلول و کودک که به همت اداره بهزیستی استان قزوین در نگارخانه مهر حوزه هنری برگزار می شود مشخص شدند. انتخاب و داوری عکس ها را مهدی وثوق نیا، حسین رحمانی و مجید ناگهی بر عهده داشتند.

عکس : رشیده بابایی (عضو گروه عکاسان ۱۰)

از میان ۶۰۰ عکسی که از ۳۱ عکاس قزوینی به دبیر خانه این نمایشگاه رسید، ۶۱ اثر به نمایشگاه راه یافتند که می توانید اسامی راه یافتگان را در سایت گروه عکاسان قزوین ببینید. از سه شنبه 18 تیرماه، نمایشگاه به مدت یک هفته در نگارخانه مهر حوزه هنری برقرار است و از عکاسان برتر نیز در مراسم اختتامیه تقدیر می شود.

عکس: امیر مافی بردبار (عضو گروه عکاسان ۱۰)

عكس : آرش ملاحسني (عضو گروه عکاسان ۱۰)

عکس: عرفان دادخواه (عضو گروه عکاسان ۱۰) 

باید از سازمان فرهنگی و ورزشی شهرداری و حوزه هنری استان قزوین تشکر کرد با حمایت هاشون یک مسابقه ساده رو تبدیل به یک برنامه کامل برای عکاسان کردند. امیدوارم تا انتها همه چیز خوب پیش بره و این برنامه ها ادامه دار باشه. تو همین نمایشگاه هم می تونید ببینید گروه عکاسان ۱۰ چه انگیزه بالایی داشتند و چقدر فعال و پر شور بودند. حیف که کل برنامه های عکاسی دقیقا میان امتحانات من بود (حالا هی بگین چرا امتحانات رو خوب ندادی!!)

خانه مطبوعات قزوین در راستای آموزش علاقه مندان به حرفه خبرنگاری و روزنامه نگاری نخستین دوره های تخصصی آموزشی خود را در تابستان ۸۷ در رشته های زیر برگزار کند.

* عکاسی خبری
* مبانی خبرنویسی برای رسانه ها
* مبانی گزارش نویسی برای رسانه ها
* روزنامه نگاری آنلاین

"مبانی خبرنویسی برای رسانه ها" را "حسن حسن زاده"، "مبانی گزارش نویسی برای رسانه ها" را "حسن شکیب زاده" و "روزنامه نگاری آنلاین" را "علیرضا خدابخش" بر عهده دارد و موضوع "عکاسی خبری" را هم  "محمد خیرخواه" عزیز تدریس می کند.

این طور که محمد خیرخواه در وبلاگش نوشته: این دوره ها حداکثر در ۸ جلسه و در یک ماه به پایان می رسد اما در مورد عکس موضوع کمی فرق می کند و و احتمالا" هر هفته یک جلسه بیشتر نخواهد بود.

شهریه هر دوره 12 هزار تومان است و برای اعضا خانه مطبوعات هم با تخفیف ۲۰% همراه است. در پایان دوره هم به صورت جداگانه به هر شرکت کننده گواهی معتبری از سوی خانه مطبوعات استان قزوین اهدا خواهد شد.

در پایان این فراخوان هم تاکید شده است که فرصت ثبت نام کلاس ها تا ۲۵ تیرماه بیشتر نیست و علاقه مندان برای کسب اطلاعات بیشتر می توانند به نشانی: قزوین، خیابان هلال احمر، خانه فرهنگ امیرکبیر، سوی خانه مطبوعات استان قزوین و یا با شماره ی ۰۲۸۱- ۲۲۴۳۰۷۴ تماس بگیرند.

پیشنهاد می کنم دوره ها را از دست ندهید.

بالاخره یارگیری انجام شد و من از این تنهایی تو ایسنا در اومدم. سینا شیری پسر پر تلاش ، با انگیزه و البته خوش تیپیه که به سرویس عکس ملحق شده. با توجه به علاقه زیادی که به عکاسی خبری داره و مطالعه زیادی که درباره عکاسی می کنه مطمئنا خیلی زود پیشرفت می کنه. اولین مجموعه عکس های سینا رو از بازار قزوین اینجا می تونید ببینید. منتظر عکس های خوبش باشید.

الان یک سالی هست که دبیر سرویس عکس خبرگزاری ایسنا دفتر قزوین هستم ولی باید قبول کنم که تا الان این یه سمت بیشتر نبوده. باور کنید ایسنا قزوین هنوز خیلی کوچیکه و با خیلی مشکلات دست و پنجه نرم می کنه ولی وظیفه دارم که تا وقتی این سمت رو بهم دادند به گسترش و توسعه و پیشرفت و بهتر شدنش فکر کنم. تو این چند وقت کلی برنامه ریزی کردم که امیدوارم بتونم با این حجم درسی که دارم انجامشون بدم. یکی از این برنامه ها اضافه کردن چند تا عکاس به مجموعه ست. پس همین جا از دوستان علاقه مند به عکاسی خبری و مستند اجتماعی دعوت کنم تا اگه دوست دارن عکس هاشون رو به من یا دفتر ایسنا بدن تا اگه کیفیت لازم رو داشت برای سایت ایسنا بفرستیم. صادقانه می گم فعلا بابت عکس ها پولی نمیدیم ولی این طوری عکس هاتون بیشتر و بهتر دیده می شه.
بعد از مدت ها یک گزارش تصویری از قزوین که عکاسش من نبودم توی سایت ایسنا کار شد. ( گزارش تصویری:( اردوي جهاد سلامت - روستاي هنيز رودبار الموت قزوين- عکس: حسن حسن زاده)

لیست کامل گزارش تصویری های ایسنای قزوین رو می تونید تو سایت جهاد دانشگاهی واحد استان قزوین ببینید.

به علاقه مندان عکاسی خبری توصیه می کنم حتما سایت ریک لومیس رو ببینن. عکس هاش فوق العاده است.

خوش گذشت، هر چند جای بسیاری از دوستان خالی بود
خبر مربوطه: روزنامه نگاران قزوینی در طبیعت طالقان

جان مور که پیش از این در "ورلدپرس فتو" جایزه بهترین عکس خبرهای لحظه‌ای را برده بود، برای گزارش تصویری تشییع جنازه یک سرباز آمریکایی که در عراق کشته شد و نیز عکسهایش از حادثه انفجار بمبی که به مرگ بی‌نظیر بوتو منجر شد، جایزه بهترین عکاس سال مجلات را برد.

عکس های برگزیده مطبوعات آمریکا رو می تونید توی این سایت ببینید. http://www.poy.org

جشن سالانه عکس قزوین اتفاق بسیار مبارکیه که امسال هم به همت حوزه هنری قزوین در روز پنج شنبه 23 اسفند ماه برگزار شد. دست جعفر نصیری شهرکی مدیریت حوزه هنری واقعا درد نکنه. اینجا و اینجا می تونید درباره این جشن بیشتر بخونید. متاسفم که سایت عکاسی چیلیک خودش حقوق معنوی عکاسان رو رعایت نمی کنه. عکس دسته جمعی رو خانم رحیم زاده گرفتن و باقی عکس ها رو خودم.
(خبر و عکس های این جشن رو فرستادم ایسنا ولی بعید می دونم حالا حالا کار کنن. شاید هم هیچ وقت کار نکنن. چه می شه کرد!)

عکس های منتخب عکاسان ایرانی از نگاه خبرگزاری فارس را اینجا ببینید

World Press Photo of the Year 2007

Sports Action: 3rd prize stories

People in the News: 3rd prize singles

عکسهای ورد پرس فتو ۲۰۰۸ مثل سال های گذشته بیشتر از اینکه بیانگر شادی بشر باشه زجر و ناراحتی آدم ها رو نشون میده. واقعا شادی انقدر کم رنگ شده؟!

عکس های برتر رو اینجا می تونید ببینید. از دستشون ندین.

به لطف یکی از دوستان پنجشنبه عازم اصفهان شدم تا هم از بازی تیم های پوشینه بافت قزوین و سپاهان اصفهان عکاسی کنم و هم گشت و گذاری در نصف جهان داشته باشم. بازی واقعا سختی بود که خوشبختانه پوشینه بافت برد. بودن با بچه های تیم تعصب رو نسبت یه تیم های قزوینی چند برابر کرده. خیلی بردن در خانه حریف سخته. خیلی!

راستی شب های سی و سه پل بی نظیره. از دستش ندین!

خرید اینترنت ADSL باعث شد تا نگاه دقیق و عمیق تری به منابع عکس توی اینترنت داشته باشم. یکی از جاهی بسیار خوب گالری سایت عکاسیه که به همه دوستان علاقمند توصیه می کنم حتما یه سر بزنند و یا عضو بشن. یکی از بزرگترین حسن هاش نحو امتیاز دهی به عکاسان که بر اساس نظرات دیگران به شما امتیاز داده می شه و این باعث میشه که عکس ها به دقت دیده بشه و نظرات ببننده رو نسبت به عکس ها بدونیم. همون چیزی که تو وبلاگ هیچ وقت نمیشه فهمید. هر چند گاهی نظرات فقط برای این نوشته می شه که شما هم بعدا با نظر دادن به طرف مقابل امتیاز اون رو بالا ببرید ولی در هر صورت عکاسان و ببینده ها رو مجبور به نوشتن می کنه.من واقع فکر نمی کردم انقدر تخصصی با عکس ها برخورد بشه. از دیگر حسن ها گالری عکاسی اینه که هر روز فقط یک عکس می تونید آپلود کنید و این انتخاب رو سخت می کنه. در مجموع بسیار مفیده و موجب تعامل بین عکاسان میشه. گالری من رو هم اینجا  می تونید ببینید. من در حال حاضر 28 امتیازی هستم!!!

- معلم ادبیاتمون اومد تو کلاس و گفت کی می خواد روزنامه بفروشه؟ دست رو بلند کردم و گفتم : من! یه روز عکاس روزنامه نیومد و من جاش رفتم و عکس گرفتم. وقتی عکس ام تو روزنامه چاپ شد فکر کردم معروف ترین آدم دنیام.

اینها حرف های محمد خیرخواه عکاس یونایتد پرس در ایران درباره نحوه ورودش به عرصه مطبوعات و عکس خبری بود...

طبق برنامه کارگاه عکس در دانشگاه بین الملل امام خمینی قزوین برگزار شد. کارگاه با صحبت محمد درباره تفاوت خبرگزاری های عکس ایران با باقی کشور ها آغاز شد و در ادامه تعدادی از عکس هاش رو به نمایش گذاشت و درباره اون ها صحبت کرد که بسیار جالب و شنیدی بود. در آخر عزیزانی که شرکت کرده بودند سوالاتشون رو از این عکاس قزوینی پرسیدند.

از محمد پرسیدم که خط قرمزش در عکاسی چیه؟  گفت: خط قرمز من جلوی در خونه آدمهاست !

کارگاه آموزشی نقد و بررسی عکس خبری با حضور محمد خیرخواه عزیز فردا یعنی چهارشنبه ساعت 11 تا 13 در سالن کنفرانس دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) قزوين برگزار می شه. همه علاقه مندان به عکاسی و محمد می تونن توی کارگاه شرکت کنن.

 بالاخره فردا یه دل سیر از محمد می گیرم!!! 

۱۱۰ عکس برتر رویترز را اینجا ببینید

۲۵۳ عکس برتر سال ۲۰۰۷ یونایتدپرس را اینجا می توانید ببینید

۱۵ عکس محمد خیرخواه هم در میان عکس های برتر یونایتدپرس است. هر چند ایران به واسطه مسائل سیاسی بسیار مورد توجه رسانه های خارجی قرار داره ولی اگر به عکس ها نگاه کنید می فهمید که عکس های محمد فقط سیاسی نیست و موضاعات مختلفی داره و این نشون دهنده پویا و قوی بودن استاد در عکاسی خبریه.

ببخشید موقع ذخیره کردن عکس ها زیر نویس هاشون رو ذخیره نکردم.

تقصیر ما نیست. سرعت زندگی بعضی وقت ها انقدر زیاد می شه که نمی فهمیم چی شد. اون وقت که فقط دل به خاطره ها می بندیم. ولی افسوس که زندگی در لحظات خوش سرعتش بیشتر هم می شه. اخه تو این جور لحظه ها فکر هم نمی تونیم بکنیم. به قول آنتونی رابینز: آدمها وقتی شادن جشن می گیرن و وقتی غمگینن فکر می کنن.

هفته قبل رهبر قنبری یکی از کارگردان های مطرح کشور فیلم کوتاهی با نام نغمه های ابدی توی قزوین ساخت. قنبری قبل از عید هم برای داوری هفته فیلم و عکس قزوین میهمان شهر ما بود. خوشبختانه من هم به عنوان دستار تولید با این گروه همکاری می کردم. یه هفته واقعا رویایی. بخش از فیلم توی مدرسه التفاتیه فیلم برداری شد و قسمت اعظم دیگه تویه روستاهای شهر رازمیان (الموت). من قبلا رازمیان نرفته بودم. واقعا جای بی نظیریه. حتما بهتون توصیه می کنم در اولین فرصت یه سر به این بهشت بزنید. مردمش به قدری خونگرم بودن که همه گروه وقت خداحافظی غمگین شده بودن. حیف که باز هم دروبین نداشتم . البته یه سری عکس نگاتیو و دیجیتال گرفتم . ولی خوب هنوز نتونستم همه عکسهام رو ببینم. فیلم درباره پسریه که با فوت پدرش مردم روستا ازش درخواست می کنن راهش پدر رو دنبال کنه. در حالی که اون علاقه زیادی به شریعت نداره... (اخ جون ... می تونم عینه این مجله ها که خلاصه فیلم تعریف می کنن باقیش رو نگم.جدی نگیرید.) اگه فیلم رو ببینید خواهید دید  فیلم به هیچ وجه فضای خشک و مذهبی نداره. کاملا شاعرانه و عاشقانه ست. مطمئنم فیلم خوبی میشه... ( هر چی باشه من یکی از عواملش بودم). این که شوخی بود. ولی مراحل ساخت فیلم کاملا حرفه ای صورت گرفت. شرط می بندم کلی جایزه بگیره. به هر حال این کار هم تموم شد.

الان که فکر می کنم می بینم باز خاطره ها برام مونده و تجربه ها . یه جایی خوندم : ما تنها لحظاتی رو زندگی کردیم که به خاطر می آوریم...

سلام به همه دوستای نازنین. با توجه به این که خودم عکاسی هم کارمی کنم این دفعه چند تا عکس براتون از رالف گیبسون دارم... امیدوارم خوشتون بیاد . سایت این عکاس هم www.ralphgibson.com است. که حتما برید و عکس هاش رو نگاه کنید . سعی میکنم عکس های خودم رو تو وبلاگ بزارم.راستی نظر یادتون نره...

برندگان جايزه گلدن گلاب ۲۰۰۶ معرفی شدند:
بهترين فيلم درام : کوهستان بروک بک
بهترين فيلم موزيکال يا کمدی : راه رفتن روی خط
بهترين بازيگر مرد فيلم درام : فيليپ سیمورهافمن برای بازی در فيلم شنل
بهترين بازيگر زن فيلم درام : فيليسيتی هافمن برای بازی در فيلم ترانس امريکا
بهترين بازيگر مرد فيلم موزيکال يا کمدی : جواکين فونيکس برای بازی در فيلم راه رفتن خط
بهترين بازيگر زن فيلم موزيکال يا کمدی : ريز ويترسپون برای بازی در فيلم راه رفتن خط
بهترين بازيگر مرد نقش مکمل : جرج کلونی برای بازی فيلم سيريانا
بهترين بازيگر زن نقش مکمل : راشل ويتز برای بازی در فيلم باغبان وفادار
بهترين فيلمنامه : کوهستان بروک بک

بهترين کارگردانی : آنگ لی برای فيلم کوهستان بروک بک
بهترين شعر اورژينال : کوهستان بروک بک
بهترين آهنگ : خاطرات يک گيشا
بهترين فيلم خارجی : اينک بهشت

متاسفانه هنوز هیچ کدام از این فیلم ها رو ندیدم و یه جورایی حسابی تو کفم... ولی خدا شکر جرج کلونی عزیز جایزش رو گرفت. نوش جونش.

آخرین فیلمی که دیدم ایون فلاکس (AEON FLUX) بود. داستان فیلم در سال 2415 میلادی میگذره. 400 سال پیش یعنی در سال 2011 یک ویروس مرگبار در سراسرجهان شیوع پیدا کرد و 99 درصد از جمعیت 5 میلیارد نفری کره زمین راهلاک کرد. به این ترتیب فقط 5 میلیون نفر زنده مادند. این افراد اکنون برای مدت 400 سال است که در یک شهر زندگی می کنند. دور تا دور شهر با دیوارهای بلند محاصره شده است. حکومت در اختیار خانواده گودچایلد است. آنها تمام نیازهای مادی اهالی شهر را فراهم کرده اند اما هر گونه آزادی فکر و اندیشه را سرکوب می کنند. در شهر عده ای نیز مخالف این وضعیت هستند. آنها خود را  مونیکان ها می نامند.آنها معتقدند که آزادی ارزشی بیشتر از هر چیز دارد. ایون فلاکس (چارلیز ترون) یکی از خطرناک ترین و شجاع ترین افراد شورشی است. ایون از فرد بالاتری به اسم هندلر دستور می گیرد. در طرف مقابل تره ور گودچیلد قرار دارد که رهبر حکومت است. در ادامه داستان خواهر ایون به دست ماموران حکومتی به قتل می رسد. ایون در این هنگام ماموریت پیدا می کند که رهبر را ترور کند اما وقتی به مقر فرماندهی نفوذ می کند با حقایق تازه ای مواجه می شود...

دیدن ایون فلاکس قبل از هر چیز شما رو به یاد فیلم جزیره می اندازه. مسلما اکشن و جلوه های ویژه فیلم خیره کننده است ولی داستان اصلا جالب نیست. ببخشید که زیاد نمی تونم در مورد فیلم صحبت کنم، چون نسخه ای که دیدم نه کامل بود و نه هیچ جور زیرنویسی داشت. پس خودتون فیلم رو ببینید و نظر بدید ولی من جای شما بودم حتما چارلیز ترون رو توی این نقش می دیدم. راستی هر کی فیلم رو دیده نظر یادش نره.

چطورید؟ خوش به حال آمریکایی ها آلان در تعطیلات کریسمس به سر می برند وحتما هی  می رن سینما فیلم های جدید نگاه کنند.(راستی خارجی ها که شب کریسمس آجیل ندارند پس چی با فیلم می خورند). ما که بخیل نیستیم فقط بروبچ لطف کنن سریع تر یه نسخ از فیلم ها رو هم بدن به ما تا حالش رو ببریم.

از فیلم هایی جدید براتون بگم که کینگ کنگ فیلم جدید پیتر جکسون 118 میلیون دلار فروش کرده که یه جورایی یعنی افتضاح. بعد از ارباب حلقه ها جو عمو پیتر رو گرفت بدم گرفت.  

فکر می کنید چی می خوام معرفی کنم: 21 گرم (grams )، آخره فیلمه خلاصه و مفید. بازیگرای فیلم شون پن ( که برای رودخانه مرموز اسکار گرفته)، نائومی واتس (حلقه)، بنیسیو دل تورو هستند.

فیلم به صورت چند لایه ساخته شده یعنی سکانس های فیلم زمان بندی مرتبی ندارند هی توی زمان عقب جلو می رن و اگه شما چیزی از داستان ندونید ممکن توهم بزنید. منم که دوست ندارم این طور بشه خلاصه فیلم رو براتون مینویسم:

پل (شون پن) که بیماری قلبی دارد با امید اندکی در انتظار پیوند است.این فرصت با مرگ ناگهانی مایکل فراهم می شود.  مرگ مایکل به همراه دو دخترش همسرش کریستینا (نائومی واتس) را دچار وضعیت روحی بدی قرار داده است ، پل که بعد از پیوند می خواهد پیوند دهنده اش را بیشتر بشناسد با کریستینا ملاقات میکند و دیدن همانا و دل باختن همانا. از طرفی در فیلم با جک جردن (دل تورو) آشنا می شویم که مایکل را زیر گرفته و حالا عذاب وجدان داره...

 بروبچ عشق فیلم به بازی بازیگران فیلم توجه کنن که محشره. مثلا نائومی واتس هر موقع اراده کنه می تونه یه تن اشک بریزه ،خیلیه ها! موسیقی فیلم حرف نداره. 21 گرم خیلی غمگین که به درد شب های امتحان می خوره تازه اگه خوره باشید می تونید دوبار پشت سر هم ببینید ولی من توصیه نمیکنم !! وای فکرش کنید هیچی درس نخوندید چه حالی میده!!